Zeskanowana – obecnie nieindeksowana: jak sprawdzić jedną stronę, zanim zmienisz całą witrynę

Twoja nowa witryna ma kilka stron. Strona główna jest zaindeksowana, ale Search Console wymienia artykuł jako „Zeskanowana – obecnie nieindeksowana”. Możesz sam otworzyć tę stronę. Twoja mapa witryny została przesłana. Co powinieneś zrobić dalej?

Zacznij od jednego reprezentatywnego adresu URL, a nie od wszystkich wykluczonych stron naraz. Raport indeksowania stron Google mówi, że ten status oznacza, że Google zeskanował stronę, ale nie jest ona zaindeksowana. Etykieta nie wskazuje przyczyny. Osobny status „Wykryta – obecnie nieindeksowana” oznacza, że Google znalazł adres URL, ale jeszcze go nie zeskanował.

Ten przewodnik omawia dowody, które możesz zebrać dla jednej strony, jak wybrać następne działanie oraz kiedy przestać zmieniać rzeczy i poczekać na kolejną obserwację. Poniższe przykłady są ilustracyjne; nie są wynikami z witryny klienta.

Najpierw sprawdź dokładny adres URL

Otwórz Search Console dla właściwej usługi. W sekcji Strony otwórz grupę „Zeskanowana – obecnie nieindeksowana” i wybierz stronę, którą naprawdę chcesz, aby wyszukujący znaleźli. Skopiuj jej pełny adres URL, w tym https, nazwę hosta, ścieżkę i ewentualny końcowy ukośnik. Następnie wklej ten adres URL do Sprawdzania adresu URL.

Zapisz wynik i datę ostatniego skanowania. Porównaj je z datą ostatniej zmiany strony. Porównaj datę raportu z wynikiem sprawdzenia i jego datą ostatniego skanowania; raporty mogą odzwierciedlać obserwacje z różnych momentów. Google wyjaśnia różnicę między danymi indeksowanymi a testami na żywo w swojej dokumentacji sprawdzania adresu URL.

Jeśli sprawdzany adres URL jest już zaindeksowany, sprawdź, czy sprawdziłeś ten sam adres, który pojawił się w raporcie. Następnie zanotuj daty, zamiast od razu wprowadzać kolejną zmianę. Jeśli nadal jest wykluczony, zachowaj wynik sprawdzenia jako punkt odniesienia.

Co test na żywo może, a czego nie może ci powiedzieć

Test na żywo sprawdza, czy Google może obecnie uzyskać dostęp do adresu URL i przetworzyć go do indeksowania. Jest przydatny po zmianie, ale udany test na żywo nie oznacza, że Google zaindeksował stronę. Wynik indeksowany opisuje widok przechowywany przez Google; wynik na żywo to świeże sprawdzenie adresu URL. Zachowaj oba, gdy je porównujesz.

Sprawdź, czy to strona, którą zamierzasz zachować

W sprawdzaniu adresu URL porównaj kanoniczny adres URL zadeklarowany przez użytkownika z kanonicznym adresem URL wybranym przez Google, jeśli te pola są dostępne. Kanoniczny adres URL to preferowany adres spośród zduplikowanych lub bardzo podobnych stron; wybór Google może różnić się od tego, który deklaruje witryna. Zobacz wskazówki Google dotyczące kanonizacji.

Wyobraź sobie, że twój artykuł jest dostępny zarówno pod /guide, jak i pod /guide?source=newsletter. Jeśli adres URL z parametrem jest wykluczony, podczas gdy czysty adres URL jest wybrany i zaindeksowany, następnym krokiem może być użycie czystego adresu URL w linkach wewnętrznych i mapie witryny—a nie tworzenie kolejnej kopii. To jest przykład, a nie twierdzenie o twoich własnych ustawieniach kanonicznych.

Jeśli ważna, zasadniczo odmienna strona wskazuje na niepowiązany kanoniczny adres URL, zbadaj dlaczego. Sprawdź element kanoniczny strony i przekierowania oraz porównaj jej główną treść z wybraną stroną. Nie zakładaj, że sama zmiana tagu kanonicznego zmusi Google do jego wyboru.

Porównaj to, co widzą ludzie, z tym, do czego Google ma dostęp

Otwórz stronę w zwykłej przeglądarce. Potwierdź, że główny nagłówek, odpowiedź i wszelka istotna treść są rzeczywiście obecne. Następnie użyj dostępnych informacji o skanowaniu lub renderowanej stronie w sprawdzaniu adresu URL, aby sprawdzić, co Google pobrał. Google opisuje dostępne zrzuty ekranu i renderowany HTML w instrukcjach testu na żywo.

Szukaj konkretnej rozbieżności. Na przykład, jeśli odwiedzający widzi artykuł, ale sprawdzany HTML lub zrzut ekranu pokazuje tylko ekran logowania, sprawdź odpowiedź i ścieżkę renderowania z osobą odpowiedzialną za witrynę. Sam JavaScript nie jest diagnozą: Google może renderować JavaScript, ale renderowanie i dostęp nadal trzeba sprawdzić dla danej strony. Zobacz podstawy SEO JavaScript Google.

Sprawdź także bieżącą odpowiedź, przekierowania i wszelką dyrektywę noindex, jeśli test na żywo wskazuje na ograniczenie dostępu lub indeksowania. Wcześniejszy status „zeskanowana” to obserwacja historyczna; nie gwarantuje, że bieżąca strona ma dziś tę samą odpowiedź. Sama udana odpowiedź HTTP nie jest dowodem, że strona została zaindeksowana.

Nadaj stronie zadanie, którego nie wykonuje już inna strona

Gdy kontrole kanonicznego adresu URL i dostępu mają sens, przeczytaj stronę razem z najbliższą powiązaną stroną. Zapytaj, co odwiedzający może zrobić lub zdecydować po przeczytaniu tego adresu URL, czego nie mógłby równie łatwo zrobić na drugiej stronie.

Krótka strona obszaru usług, która zmienia tylko nazwę miasta, może nie dać komuś wystarczających lokalnych szczegółów, aby wybrać usługę. Przydatna poprawka mogłaby dodać rzeczywisty obsługiwany obszar, istotne ograniczenia, jasną ścieżkę kontaktu i odpowiedzi specyficzne dla tej lokalizacji—jeśli te fakty są prawdziwe. Samouczek może potrzebować brakującego kroku, oryginalnego przykładu lub jaśniejszego wyjaśnienia, kiedy jego instrukcje nie mają zastosowania.

Nie dodawaj ogólnych akapitów tylko po to, aby wydłużyć stronę. Jeśli dwie strony naprawdę służą tej samej potrzebie, zdecyduj, która powinna być stroną główną, i celowo zajmij się nakładaniem się. Wskazówki Google dotyczące pomocnych treści proszą twórców o skupienie się na treściach tworzonych dla ludzi; nie dają żadnej gwarancji indeksowania dla konkretnej edycji.

Ułatw odkrycie następnego kroku

Znajdź istniejącą stronę, na której wykluczony adres URL pomógłby czytelnikowi kontynuować. Dodaj opisowy link w kontekście, jeśli go brakuje. Na przykład przewodnik po porównywaniu ofert usług могłby linkować do naprawdę przydatnej strony wyjaśniającej, co obejmuje lokalna oferta. Unikaj dodawania linku w całej witrynie do każdej wykluczonej strony tylko dlatego, że jest wykluczona.

Utrzymuj mapę witryny zgodną z kanonicznymi adresami URL, które chcesz odkryć. Mapa witryny to sygnał odkrywania, a nie obietnica indeksowania. Dokumentacja Google dotycząca map witryny wyjaśnia jej rolę i ograniczenia. Jeśli strona ma już odpowiedni link wewnętrzny i znajduje się w mapie witryny, zapisz to i przejdź dalej; wielokrotne przesyłanie tej samej mapy witryny nie dowodzi, że strona wymaga innej poprawki.

Wprowadź jedną istotną zmianę, a następnie porównaj te same dowody

Zapisz adres URL, status sprawdzenia i datę skanowania, zaobserwowany problem oraz wprowadzoną zmianę. Po opublikowaniu zmiany użyj testu na żywo, jeśli musisz sprawdzić, czy nowa wersja jest dostępna. Możesz poprosić o indeksowanie ważnego zmienionego adresu URL przez Search Console, ale prośba nie gwarantuje indeksowania ani natychmiastowego przetworzenia. Zobacz wskazówki Google dotyczące ponownego skanowania.

Przy późniejszym przeglądzie sprawdź ten sam kanoniczny adres URL i porównaj status oraz datę skanowania z notatkami. Jeśli Google nie zeskanował ponownie od czasu zmiany, nie masz jeszcze dowodów, jak przetworzył poprawkę. Jeśli zeskanował ponownie, a strona nadal jest wykluczona, wróć do dowodów; sam status nie mówi, który z kilku możliwych czynników ma znaczenie.

Do osobnego sprawdzenia strony głównej zarejestrowany właściciel witryny może użyć kontrolera SEO witryny SEOHabit; jego pierwsze sprawdzenie ma ograniczony zakres do strony głównej. Nie diagnozuje on statusu indeksowania strony wewnętrznej w tym przykładzie. Własność witryny i bieżące kontrole podlegają aktualnemu przepływowi pracy produktu. Użyj Search Console, aby uzyskać informacje o indeksowaniu Google.

Na razie wybierz jeden ważny adres URL i zapisz jego wynik sprawdzenia. To daje ci rzeczywisty punkt odniesienia do następnej decyzji, nawet jeśli odpowiedź dziś jest po prostu taka, że Google jeszcze go nie zaindeksował.